می‌نويسم٬ همه اين بی‌نوشتن‌ها را. می‌نويسم همه دردها را. می‌نويسم برای تو٬ می‌نويسم. تمام آن لحظاتی را كه بی تو سر كردم. بی تو می‌رفتم٬ تنها و برای تو٬ می‌نويسم. همانطور كه بخواهی٬ همانطور كه تو بخوانی٬ چون تو خود خواستی كه حرف‌هايم را با تو قسمت كنم. می‌نويسم از همه روزهای دلتنگی٬ از همه روزهای بی‌كسی٬ از همه روزهایی كه حتی سلامی نبود٬ حتی احوال‌پرسی مختصری٬ كه من به همه اينها راضی بودم.

می‌نويسم برايت٬ چه باشی٬ چه نباشی٬ چه بخوانی٬ چه نخوانی٬ من فقط می‌نويسم. تمام سفيدها را برايت سياه می‌كنم. تمام نقطه‌ها را به سر خط می‌برم و برايت می‌نويسم. می‌نويسم فقط برای تو٬ می‌نويسم.

من شب‌هنگام زير پتوی چارخانه صورتی‌ام می‌خزم٬ چشم‌ها را می‌بندم تا تو را پيدا کنم. تو همين حوالی هستی٬ چه فکرت ته خط باشد٬ چه يک نقطه. تو مهمان رويای شبانه منی٬ برای نقطه پايان تنهايی تو تنها اسمی بودی كه صدا كردم.