اي كه زندگي ام را با نگاهت روشن كردي

و سرفصل زيباي زندگي را با كلمه عشق آغاز كردي

اي كه همچو ساحل آرامي بودي در درياي طوفاني دلم

و ناخدايي براي كشتي رها شده در طوفاني ا ز امواج

حال چون هميشه سفره آسمانت را براي اين دل تنگ بگشا

كه مرا به تو نياز است

غمها بر من حمله ور

كشتي همه بر گل نشسته

نگاه ها خسته

صداها چون كابوسي از همهمه

بيا كه وجودت همچون مرحمي بر اين دل تنگ است

و همچون ساحلي ست براي كشتي غم زده ام

بيا كه نگاهت همچون چراغي ست در دنياي ظلماني بي كسي

و صدايت لالايي شبانه ام

بيا كه صبر همنشين مرگ است

آنكس كه گفت براي تو مُرده ام

دروغ گفت ،

من راست گفته ام كه براي

تو زنده ام.......

و راز

-رازی اگر باشد-

بی‌ترديد در سرانگشتان تو نهفته ا‌ست

و در لبانت

همان راز که تا هميشه

ميان خواهش پوست‌هايمان عصيان می‌کند

و نبض زندگی را

به نشانه‌ی کرنش لحظه‌ای

از تپيدن باز می‌ايستاند

و راز

-رازی اگر باشد-

بی‌گمان جادوی حضور توست